In 1981 kwam ze naar Sint Nyk,
voor haar werk bij de Rijkspolitie, als wachtmeester.
Ze kwam uit Apeldoorn,
en belandde hier eerst als standplaats.
Maar het bleef niet bij werk alleen.
In de jaren die volgden groeide ze door,
tot inspecteur,
en droeg ze bij aan de veiligheid van anderen —
zichtbaar en onzichtbaar.
Ondertussen werd het dorp meer dan een plek.
Een gemeenschap waarin mensen naar elkaar omzien,
waar je elkaar tegenkomt bij de optocht,
waar betrokkenheid geen woord is, maar iets wat je doet.
Thuis zit voor haar in de rust van haar huis,
in het leven van alledag,
en in haar honden, altijd dichtbij.
Wat ze leerde, geeft ze eenvoudig door:
vertrouw op jezelf,
luister naar anderen,
maar blijf je eigen weg gaan.
Ze kwam hier ooit voor haar werk.
Maar bleef
omdat het ging voelen als thuis.
Geef een reactie