Niemand weet precies wanneer Horsewei Amerikaans werd.
Volgens Hajo was het op een dinsdag. Volgens Elisabeth was er überhaupt geen besluit over genomen en stond het dus ook nergens in Atlas. Volgens Arie begon het met een zwarte GMC-bestelbus die ’s morgens om 07.43 uur het erf op draaide.
Er stapten vier mannen uit.
De eerste rookte een sigaar.
De tweede zag eruit alsof hij binnen vijf minuten een hypotheek kon regelen op een huis dat niet bestond.
De derde droeg genoeg goud om als onderpand voor die hypotheek te dienen.
De vierde keek omhoog.
“Nice airport.”
Arie keek ook omhoog.
Er was geen vliegveld.
“Dank je,” zei hij.
Zo ontmoette Horsewei het A-Team.
Welcome to Horsewei
Om 08.12 uur stond er een bord bij de weg.
HORSEWEI, USA
Population: 14
Probably.
Niemand wist wie het bord had geplaatst.
B.A. ontkende alles.
Murdock had een kwast.
Dat was voldoende bewijs, maar Hannibal vond dat je nooit conclusies moest trekken voordat het plan bij elkaar was gekomen.
Het dorp ontwikkelde zich daarna snel.
Ron Swanson bouwde een gemeentehuis van eikenhout zonder daarvoor een vergunning aan te vragen. Toen iemand hem vertelde dat dit niet mocht, bouwde hij er een tweede naast.
Michael Scott werd burgemeester nadat hij zich per ongeluk kandidaat had gesteld.
“I thought it said Burger Master.”
Niemand had het hart hem uit te leggen dat dit nog steeds niet klopte.
Dwight Schrute kocht een weiland en begon bieten te verbouwen. Na drie dagen verklaarde hij het onafhankelijk.
The Schrute Republic of Fryslân.
De grens bestond uit schrikdraad en één klomp.
Arnold
Om zes uur ’s morgens verscheen Arnold Schwarzenegger.
Niemand wist waar hij vandaan kwam.
Hij droeg een mouwloos shirt, zonnebril en gehoorbescherming en reed op een zitmaaier die eigenlijk te klein voor hem was.
B.A. bekeek de machine.
“What engine?”
“Twenty horsepower.”
B.A. schudde zijn hoofd.
“Pathetic.”
Die middag had de maaier een V8.
Arnold startte hem.
In Sneek vielen drie kopjes uit een kast.
Arnold glimlachte.
“I’ll be back.”
Vanaf de veranda van de diner klonk Larry David.
“You’re mowing the SAME GRASS tomorrow?”
“Yes.”
“THEN OF COURSE YOU’LL BE BACK!”
Arnold stak zijn duim op.
Larry ging naar huis.
Horsewei Beach
Het probleem ontstond toen Baywatch arriveerde.
Mitch Buchannon stapte uit zijn auto, keek om zich heen en stelde de enige verstandige vraag die die week in Horsewei werd gesteld.
“Where’s the ocean?”
Er was geen oceaan.
Er was zelfs geen behoorlijk meertje.
B.A. keek naar Hannibal.
Hannibal keek naar B.A.
Murdock zat inmiddels op een graafmachine.
“I can make an ocean.”
Drie uur later had Horsewei een strand.
Het water was 38 meter lang, 17 meter breed en op het diepste punt één meter twintig.
Pamela Anderson klom op de uitkijktoren.
“What exactly am I watching?”
“Safety,” zei Mitch.
Er gebeurde niets.
De volgende dag ook niet.
Op vrijdag dreigde een badeend af te drijven, maar die liep vast in het riet.
Toch rende Mitch iedere ochtend in slow motion langs Horsewei Beach.
Een normaal mens deed ongeveer 43 seconden over het rondje.
Mitch zes minuten.
Niemand begreep hoe.
KITT
Zaterdagmiddag kwam er een zwarte Pontiac aanrijden.
Hij stopte voor het plaatsnaambord.
“Michael,” zei de auto, “I believe we have taken a wrong turn.”
Michael Knight keek naar het bord.
HORSEWEI, USA.
“This isn’t Wisconsin.”
“No, Michael.”
“This isn’t even America.”
“That is correct.”
“Where are we?”
“I am detecting cows, bicycles and an unusually high concentration of caravans.”
Michael dacht even na.
“The Netherlands?”
“Friesland, Michael.”
“Shit.”
Vanuit de schoenenwinkel aan de overkant keek Al Bundy op.
“Welcome to my life.”
KITT bleef.
Vooral omdat B.A. wilde weten wat er onder de motorkap zat.
KITT deed sindsdien de deuren op slot zodra hij B.A. zag.
De reddingsactie
De eerste echte noodsituatie ontstond op zondag.
Pamela zag vanaf haar toren iets zwarts door Horsewei Beach bewegen.
“Mitch!”
Mitch keek.
Het bewoog.
“EVERYBODY OUT OF THE WATER!”
Er was niemand in het water.
Dat maakte de evacuatie bijzonder efficiënt.
Mitch rende in slow motion naar de plas.
Pamela rende achter hem aan.
Hannibal kwam uit de loods.
B.A. pakte een ketting.
Face begon kaartjes voor het spektakel te verkopen.
Dwight verscheen met een kruisboog.
Arnold zette zijn maaier stil.
Larry David kwam naar buiten omdat iedereen herrie maakte.
Toen kwam het zwarte object boven water.
KITT.
Michael Knight stond op de kant.
“KITT?”
“I appear to have misjudged the depth, Michael.”
“It’s one meter twenty!”
“I am aware of that now.”
Mitch Buchannon keek naar Michael Knight.
Michael Knight keek naar Mitch Buchannon.
De wind streek door twee vrijwel identieke kapsels.
Larry keek van de een naar de ander.
Toen nog een keer.
“Wait.”
Niemand zei iets.
Larry wees.
“Why do you two have the same hair?”
Murdock begon te lachen.
B.A. trok KITT uit het water.
Arnold startte zijn maaier.
“I’ll be back.”
“STOP SAYING THAT!”
Het probleem met de bieten
Maandagochtend om 08.03 uur rende burgemeester Michael Scott het gemeentehuis binnen.
“We have a crisis!”
Hannibal zat daar toevallig koffie te drinken.
“What kind of crisis?”
“Dwight invaded Horsewei.”
“Again?”
“He says we are occupying ancestral Schrute territory.”
B.A. zuchtte.
“I ain’t fighting no beet farmer.”
Op dat moment kwam Arie binnen.
Hij had koffie nodig en begreep niet waarom er een Amerikaanse vlag boven het gemeentehuis hing.
Hannibal legde het probleem uit.
Arie keek uit het raam.
Dwight had inmiddels een slagboom geplaatst.
Daarachter stond een bord:
PASSPORT CONTROL
“Hoeveel mensen moeten daar eigenlijk langs?” vroeg Arie.
Michael Scott keek hem aan.
“What?”
“Hoeveel verkeer?”
“Fourteen people live here.”
“Probably,” zei Murdock.
Arie nam een slok koffie.
“Dan zou ik niet meteen een oorlog beginnen.”
Hannibal keek geïnteresseerd.
“What would you do?”
“Eerst kijken wat er werkelijk aan de hand is. Dan zorgen dat iedereen weet wat-ie moet doen. En een beetje ruimte houden voor als het anders loopt.”
Hannibal kneep zijn ogen samen.
“I like that.”
Planning hoeft niet perfect te zijn. Hij moet voorspelbaar genoeg zijn om bij te sturen.
Het werd stil.
B.A. knikte langzaam.
Hannibal haalde zijn sigaar uit zijn mond.
“Who is this guy?”
B.A. keek naar Arie.
“I like him.”
Dinsdag
Niemand won de oorlog.
Er kwam ook geen oorlog.
Dwight kreeg een eigen postcode en was daarmee tevreden.
Michael Scott organiseerde een verzoeningsfeest dat hij The First Annual International Horsewei Peace Summit & Barbecue noemde.
Het A-Team repareerde de barbecue.
B.A. bouwde er een turbo op.
Ron Swanson bakte vlees.
Homer Simpson verscheen zonder dat iemand hem had uitgenodigd.
Kramer kwam binnen zonder deur.
Phoebe Buffay speelde een lied over een verdwaalde koe.
Pamela zat op haar toren.
Mitch rende nog steeds.
KITT stond zo ver mogelijk bij B.A. vandaan.
Arnold maaide een grasveld dat inmiddels zo kort was dat biologen zich zorgen begonnen te maken.
En aan het eind van de middag zat Arie met Hannibal voor de diner.
Hannibal keek over Main Street.
Vierentachtig meter Amerika.
Een schoenenwinkel.
Een diner.
Een gemeentehuis zonder vergunning.
Een onafhankelijke bietenrepubliek.
Een kunstmatige oceaan.
Een pratende auto.
Een A-Team.
En Arnold.
“Pretty good place,” zei Hannibal.
Arie knikte.
“Beetje druk.”
Hannibal glimlachte.
“I love it when a plan comes together.”
Arie keek hem aan.
“Welk plan?”
Hannibal keek naar Horsewei.
Toen naar zijn sigaar.
Toen weer naar Horsewei.
“Good point.”
Op dat moment reed Arnold voorbij.
“I’ll be back.”
Vanuit een huis aan de overkant vloog een raam open.
“WE KNOW!”
Horsewei, USA.
Population: 14.
Probably.